Vaarwel speentje – ons verhaal

Vaarwel speentje – ons verhaal

  • Bericht auteur:
  • Berichtcategorie:Blog
  • Bericht reacties:31 Reacties

Toen ons dochtertje Noélie geboren werd, was ik vastberaden; ze zou geen tutje krijgen (een speentje voor mijn lieve Nederlandse lezers!). Ik had al heel wat horrorverhalen gehoord en gelezen over tutjes die continu weer teruggegeven moesten worden ’s nachts en was van mening dat iets wat ze nooit zou krijgen, ze ook nooit zou missen. 2 weken heb ik dit volgehouden 🙂 Noélie was erg onrustig, leek een grote zuigbehoefte te hebben en huilde snel. Ik bood haar voor het eerst een tutje aan met haar naam op die ik gekregen had van mijn mama bij haar geboorte. Noélie aanvaardde gretig haar nieuwe tutje en werd vanaf dat moment een echte ‘tuttenmie’.

2 weken oud: voor het eerst een tutje!

Slaaptraining 6 maanden

Toen Noélie 6 maanden oud was, besliste ik haar te gaan slaaptrainen. Ze was afhankelijk geworden van wiegen en flesjes om in slaap te kunnen vallen en hoogstwaarschijnlijk ook van haar tutje, maar het was nooit in mij opgekomen om dit weg te nemen. Ik dacht op dat moment nog dat je hier ofwel mee start, ofwel niet mee start. En eens je eraan ‘toegeeft’, dat je vertrokken bent tot een jaar of 3. Later leerde ik tijdens mijn opleiding als slaapcoach, dat je een tutje ook perfect kan wegnemen rond de leeftijd van 4 maanden. Dit wordt zelfs aangeraden om gezonde slaapgewoontes aan te leren. Noélie kon op 6 maanden echter al haar tutje ‘s nachts zelfstandig bedienen. De grote drama’s met tientallen keren voor het tutje opstaan, bleven hier gelukkig uit eens ze had leren doorslapen. Het tutje mocht dus nog even blijven 🙂

7 maanden oud: ik slaap door mét een tutje

1 jaar

Toen Noélie 1 jaar werd, besloten we dat ze enkel nog haar tutje zou krijgen om te slapen. Dit was beter voor haar spraakontwikkeling, haar gebit en ik vond dit ook hygiënischer aangezien haar tutje steeds weer op de grond viel.  Dit verliep eigenlijk vlekkeloos. Noélie gooide zelf haar tutjes weer in haar bedje toen we haar ’s ochtends gingen ophalen en vroeg hier verder niet naar overdag, het werd snel een goede gewoonte. Enkel in de auto kreeg ze nog een tutje tijdens een langere autorit bijvoorbeeld, maar verder verliep alles eigelijk prima met het tutje.

1 jaar: ik vermaak mij prima overdag zonder tutje!

2,5 jaar

Fast forward naar maart 2020, de lockdown. Een peuter van 2,5 die plots fulltime thuis is, ouders die beiden van thuis moeten werken, structuur die wegvalt, verveling tijdens de koude wintermaanden (wij woonden op dat moment nog in Canada waar het in tegenstelling tot in België en Nederland nog barkoud was). Dit maakte ruimte voor nieuwe slechte gewoontes: veel schermtijd en tutjesgebruik overdag. “Zolang ze maar tevreden is en wij ook iets gedaan kunnen krijgen” en “Komt vanzelf wel weer op z’n plooi terecht wanneer het allemaal achter de rug is”, dachten we toen. Zo eenvoudig is dat echter niet bij een peuter/kleuter. Ze wennen snel aan iets nieuws en Noélie werd bijzonder gehecht aan haar tutjes. Tijdens onze grote verhuis van Canada naar België, haalde ze hier veel troost uit. Ze startte op een nieuwe crèche waar ze ook veel haar tutje in had overdag, ze had het moeilijk met de aanpassing en haar tutje was haar “comfort zone”. In het weekend vroeg ze ook regelmatig achter haar tutje overdag wat voor de nodige dramamomenten zorgde. Ik vond dit bijzonder vervelend aangezien ik haar gebit zag veranderen, ze voor het minste achter haar tutje vroeg en zichzelf moeilijk nog kon reguleren zonder tutje terwijl dit voordien geen probleem vormde. Ik begon een serieuze haat/liefde relatie te krijgen met het tutje. Dankbaar dat het haar op  veel momenten kon troosten, maar ook gefrustreerd dat het voor veel drama en discussie zorgde. Ik wist ook wel dat het tijd werd om de tutjes vaarwel te zeggen gezien ze bijna 3 werd.

Lockdown: slechte gewoontes maken hun intrede

3 jaar – bye bye tutje

Het einde van de zomer naderde, Noélie zou in september met school starten en in oktober 3 jaar worden. Voor eind 2020 wilde ik graag dat de tutjes verleden tijd werden. We hadden nog even tijd, maar het zaadje moest wel al geplant worden. Toen Noélie met school startte in september 2020, ben ik gestart met het voorlezen van het gratis te downloaden verhaaltje over de ‘Tuttenboom’. Dit zijn bomen waar kindjes hun tutje in kunnen hangen. Er staan verschillende bomen in België, wij kozen die van Mechelen (deze ligt in een park met een speeltuin en kinderboerderij, een aanrader!). Het verhaaltje gaat over een jongetje dat droomt over de Tuttenboom en zijn mama die hem vertelt dat deze boom echt bestaat. Ze gaan ernaartoe, het jongetje hangt zijn tutjes in de boom en is nu een echte “grote jongen”. Noélie vindt verhaaltjes voorgelezen krijgen geweldig en ik hoopte haar op deze manier op een positieve manier klaar te kunnen stomen om vaarwel te zeggen aan haar tutjes. “Wat leuk, een Tuttenboom!”, “Wauw die eekhoorntjes zorgen voor die tutjes”, “Grote kindjes hangen hun tutjes in de Tuttenboom!”. Op een goede dag vroeg ik, net zoals al een 10-tal keer voordien: “Gaan we jouw tutjes dit weekend aan de Tuttenboom hangen?” waarop ik normaal steevast “Neen” als antwoord kreeg, maar plots antwoordde ze “Ja!”. Ze was er zelfs erg enthousiast over. Ik kon het amper geloven en was nog heel sceptisch, maar ging graag mee in haar enthousiasme. En ja hoor, de tutjes werden mooi in de boom gehangen en de stap was gezet. We waren apetrots op onze “grote meid”! We koppelden hier geen beloning of stickersysteem aan, maar vertelden haar wel continu hoe trots we op haar waren. Van haar grootouders kreeg ze wel een klein cadeautje om haar te feliciteren.

3 jaar en 1 week oud: ik hang mijn tutjes samen met papa in de Tuttenboom!

Slapen zonder tutje

Een kind dat al 3 jaar continu met een tutje slaapt, moet natuurlijk plots ook leren slapen zonder. Dat is heel normaal. Verwachten dat je kind van de ene dag op de andere blijft doorslapen, is niet realistisch, al heb ik wel al verhalen gehoord van kinderen waarbij dit wel het geval was! Bij ons was het in ieder geval niet zo. De eerste nacht ging Noélie superflink slapen zonder traantjes, maar werd wel 4 keer wakker. De eerste 3 keren was het voor een korte knuffel, maar die laatste keer vroeg ze echt achter haar tutjes en huilde ze hartverscheurend. Wow dit was moeilijker dan ik dacht! Ik besloot zelfs Noélie bij ons in bed te nemen wat ik niet meer had gedaan sinds ze een kleine baby was! De 2de nacht verliep bij bedtijd zeer zwaar, Noélie huilde hartverscheurend voor haar tutjes en vroeg of we ze konden gaan terughalen in de Tuttenboom. “Doorzetten” moest ik telkens weer tegen mezelf herhalen. Na haar goed getroost te hebben, uitgelegd te hebben dat ze nu een grote meid is die zonder tutjes slaapt, viel ze gelukkig zonder traantjes in slaap. Ze werd die nacht 1x wakker rond 23u en sliep nadien door. Huh? Dit had ik niet verwacht. Op naar nacht 3… Opnieuw vroeg ze naar haar tutjes bij bedtijd, maar het bleef bij een beetje zeuren en ze huilde niet. Ze viel zonder traantjes in slaap en… ze sliep de nacht door! Ik kon het echt amper geloven. Mijn tuttenmie waar ik zoveel discussies mee had gehad rond het tutje, was zo snel van haar verslaving met haar tutje verlost? Ik deelde ons verhaal op Instagram en heel wat mama’s beaamden dit: ook bij hen was het zo snel gegaan. Fantastisch hoe die kleintjes toch een groot aanpassingsvermogen hebben. Ik was, samen met haar papa, apetrots en het hoofdstuk ‘tutjes’ werd dan eindelijk afgesloten toen Noélie 3 jaar en 1 week oud was. Sindsdien slaapt ze elke nacht lekker door en vraagt ze eigenlijk niet meer naar haar tutjes. Het is zelfs opvallend hoe tevreden en uitgerust ze is. Geen discussies meer rond “Ik wil mijn tutje” na schooltijd, maar meteen willen spelen en honderduit praten en vertellen over haar dagje.

Ik sliep voor het eerste door zonder tutjes!

Wat ik anders zou gedaan hebben

Achteraf gezien had ik 1 ding wel anders aangepakt, of 2 dingen eigenlijk. Ten eerste zou ik het tutje al weggenomen hebben rond 4 maanden had ik geweten dat dit een optie was gezien dit veel beter is voor de tandjes en er sowieso beter geslapen wordt zonder tutje (zelfs wanneer ze hun tutje zelf kunnen bedienen, wordt hun slaap onderbroken wanneer ze hun tutje ’s nachts moeten terugvinden op de tast). Ten tweede zou ik het tutje niet hebben weggenomen 1 week na de overstap van een babybedje naar een groot bed én 1 nacht na de invoering van het winteruur. Dit was heel veel verandering achter elkaar wat me ook zelf deed twijfelen of ik er goed aan gedaan had. Twijfel bij jezelf kan je best vermijden als de pest wanneer je een belangrijke beslissing hebt genomen in de opvoeding van je kind. Ik had echter nooit verwacht dat ze op mijn vraag “Gaan we naar de Tuttenboom?” plots “Ja!” zou antwoorden. Die kans kon ik uiteraard niet laten schieten gezien ik het belangrijk vond dat ze zelf achter de keuze zou staan. Maar dus een tip: als het een bepaald weekend eigenlijk niet uitkomt, ook niets voorstellen, want je weet maar nooit 😉

Ik geef graag nog enkele andere tips mee:

  • De ideale leeftijd om het tutje weg te nemen bij kleuters, is tussen 2,5 en 3 jaar. Langer is niet goed voor het gebit alsook geraken ze er hoe langer hoe meer echt aan gehecht en zal het verdriet nog groter zijn.
  • Probeer je kleuter hier echt op voor te bereiden, praat er regelmatig over, geef hem de tijd om te wennen aan het idee. Overval je kleuter hier niet mee en probeer het positief te houden.
  • Neem iets waarvan je weet dat je je kleuter mee aan boord zal krijgen. Ik had het gevoel dat de Tuttenboom hier goed zou werken, maar ik weet dat ze dit in Nederland bijvoorbeeld niet hebben. Indien we geen Tuttenboom hadden gehad, zou ik voorgesteld hebben om de tutjes aan een nieuwe baby in de familie of vriendenkring te hebben gegeven.
  • Eens de knoop is doorgehakt is er geen weg terug. Doe alle tutjes weg thuis zodat je niet in de verleiding kan komen. Geef niet toe op een zwak moment aangezien het anders véél langer zal aanslepen.
  • Plan deze overstap niet rond andere grote gebeurtenissen zoals net overgeschakeld naar een groot bed, net grote broer/zus geworden, net overgegaan naar het winteruur,…
  • Indien je dit leest en je hebt nog een jonge baby, dan raad ik aan om het speentje weg te nemen rond de leeftijd van 4 maanden. Na 1 à 2 dagen zal je baby het volledig vergeten zijn en veel beter slapen!
  • Je vindt nog meer informatie en tips in de gastblog van logopediste Evelien, lees hem hier.

Zo, ik hoop dat deze blog je de moed heeft gegeven om binnenkort of in de toekomst ook aan de slag te gaan met het wegnemen van de tutjes. Het zal echt veel beter meevallen dan je denkt, trust me! Nog vragen? Stel ze gerust hieronder!

Veel succes,
Liefs,
Nathalie

Dit bericht heeft 31 reacties.

  1. Gaelle

    Mama van een babytje van 3 maand en 2 weken. Als je het tutje wegneemt bij het slapen. Dan ook geen tutje meer gebruiken overdag om te troosten? Hoe troost je dan een babytje het best als je geen tutje meer hebt ? Mijn tutje is als kind weggenomen en ben zelf beginnen duimen, dit tot 12 jaar. Hiervoor heb ik dan misschien schrik.

    1. Nathalie

      Hi Gaelle, het tutje dient dan idd volledig weg te gaan. Je zal perfect je baby leren troosten zonder tutje, er zijn ook zoveel baby’s die nooit een tutje aanvaarden die ook perfect getroost kunnen worden 🙂 Duimen is een ‘risico’, maar vanaf 4 maanden is de zuigbehoefte sowieso minder dus als je baby hier nog niet mee is gestart, is de kans klein dat je baby hier alsnog mee zal starten.

  2. Lauren

    Hoi Nathalie, mijn zoontje is nu 3 maanden en valt met zijn speentje vlug in slaap. De eerste weken was hij erg onrustig en sliep slecht. Het speentje troost hem enorm en hij slaapt nu veel meer. Echter moeten we hem wel regelmatig zijn speentje terug geven om verder te slapen zowel overdag als in de nacht. Ik ben nu bang het speentje weg te nemen, bang hem niet getroost te krijgen en bang weer terug bij af te zijn met een baby die veel huilt en weinig slaapt. Kan ik beter nog even wachten met het speentje wegnemen en hem slaaptrainen na 4 maanden?

    1. Nathalie

      Ja zou het pas wegnemen na 4 maanden, dan kunnen baby’s leren om zonder speentje in slaap te vallen 🙂

      1. Mdeleeuw

        Hoi Nathalie.
        Mijn zoontje is 4 jaar en begint aankomende week op school. Hij gebruikt enkel alleen nog maar zijn speen snachts. We zijn hem nu eerst zindelijk te krijgen snachts. Wat raad jij aan qua stoppen met speen?

        1. Nathalie

          Hi! Ik denk dat je hier zelf een beetje een keuze in dient te maken. Bij ons werd de speen vervelend omdat ze die ook veel overdag wilde. Enkel ‘s nachts is toch al gemakkelijker, maar ook weer niet ideaal voor de tandjes en ooit moet hij wel weg 🙂 Je kan de school als excuus gebruiken “nu een grote jongen” 🙂 Veel succes!

  3. Stephanie

    Hi Nathalie, onze dochter is 3 jaar en enorm tutjesverslaafd. We hebben met haar de afspraak gemaakt dat ze haar tutjes zal afgeven aan Sinterklaas en ze is helemaal mee in het verhaal. Af en toe reageert ze wel dat ze dan tuutjes van haar kleine broertje wel zal nemen (broertje is net 1 jaar).
    Hoe kunnen we dit dan oplossen? We leggen haar wel uit dat deze van broertje zijn en niet van haar maar ik verwacht wel dat ze zo sluw zal zijn dat ze stiekem een tutje van hem zal nemen.

    1. Nathalie

      Hehe! Ja dat zal je idd goed in de gaten moeten houden. Normaal gezien zijn ze wel gehecht aan hun eigen speentjes. Hier slingeren hier en daar nog speentjes rond van toen Noélie nog baby was en die interesseren haar al lang niet meer. Wellicht zal dit bij jouw dochtertje ook zo zijn. Zou er vooral heel consequent in zijn – zij is nu een grote meid en kleine broer heeft wél nog zijn tutjes nodig. Succes!

  4. Ludmilla

    onze dochter is 2,5 jaar ze duimt en heeft een tutje, duimt ook wel zonder tutje als ze die niet heeft, wat als eerste afleren? of beide tegelijk afleren?

    1. Ludmilla

      sorry bedoelde niet dat ze een tut heeft maar een slaapdoekje

    2. Nathalie

      Tutje zal makkelijker af te leren zijn – die zijn plots ‘weg’. Met duimen ligt dat natuurlijk moeilijker! Veel over praten en haar ervan bewust maken telkens ze duimt. Windel rond haar duim doen, vieze nagellak of pyjamamouw dichtnaaien kunnen ook helpen. Succes!

  5. Charlotte

    Dag Nathalie,
    Baby van 12 weken hier, valt enkel in slaap met tutje, zowel overdag als s nachts. Op 17 weken start hij in de creche. Wat zou een goed moment zijn om het tutje weg te nemen? Nog voor hij op de creche start, of in de kerstvakantie (na 3 weken creche)?
    En hoe kunnen we hem dan in slaap laten vallen?
    Bedankt!

    1. Nathalie

      Hi Charlotte, hoe je je baby in slaap kan leren vallen zonder tutje kan je lezen in mijn slaapgids 4-8 maanden 🙂 Je kan het tutje wegnemen net voor de opstart of iets erna, dat kan je zelf kiezen! Succes!

  6. An

    Hi Nathalie, ik vroeg me af of het een probleem is om een tutje aan te bieden terwijl je borstvoeding geeft en vanaf welke leeftijd bied je dan best een tutje aan als je beseft dat het kindje er echt nood aan heeft?

    1. Nathalie

      Je mag zeker een tutje aanbieden bij borstvoeding, maar je wacht best enkele weken totdat alles goed loopt met de borstvoeding zodat er geen tepel/speenverwarring kan ontstaan. Ik heb ook borstvoeding gegeven en heb het tutje geintroduceerd na 2 weken en we hebben hier in ieder geval geen last van gehad 🙂

  7. Tamara

    Hi Nathalie,
    Mijn zoontje is 6 maanden en is niet per se tut verslaafd maar wanneer hij onrustig is helpt dit wel echt om hem te kalmeren. Ook helpt het hem om in slaap te vallen. Snachts heeft hij er niet per se nood aan maar het is wel echt een handig hulpmiddel om hem eindelijk in slaap te krijgen want dit is steeds een heel gedoe. Ik zou de tuut eventueel overdag willen verwijderen en dan enkel nog snachts gebruiken. Zou dit een goed idee zijn? Of raad je eerder aan om zowel overdag als Snachts zonder tuutje door te brengen? Ik weet dan echt gewoon niet hoe ik hem kan kalmeren en in slaap kan krijgen. Knuffelen enz helpt niet. Heb je tips om die tut te vervangen bij een 6 maanden? Grt

    1. Nathalie

      Het lijkt erop dat het tutje niet echt een storend element is en geen verslaving is voor je zoontje. Je kan het gerust behouden of toch volledig wegdoen, aan jullie de keuze! Er zijn heel wat kindjes die nooit een speentje aanvaarden en die ook perfect getroost geraken. Baby’s geraken niet enkel getroost met een speentje, no worries 🙂 Succes!

  8. Sofie

    Een dikke proficiat aan Noellie voor deze grote stap! En ook aan jullie om door te zetten:)

  9. Kim

    Mijn dochtertje is 7 maanden, maar ik krijg het niet voor elkaar haar tutje weg te nemen. Als ik haar in bedje leg blijft ze huilen tot ze haar tutje krijgt. Ook ‘s nachts moet ik constant het tutje terug doen anders blijft ze huilen. Heb het ook al in de slaapgids gelezen, maar dat helpt ook niet 🙁 Hoe troost ik haar?

    1. Nathalie

      Hi Kim, is heel normaal dat ze totaal niet gewend is om te slapen zonder tutje. Telkens je het tutje alsnog teruggeeft, blijf je die behoefte ook voeden. Het is dus beter om hier echt een keuze in te maken: ofwel blijf het tutje en neem je het vele wakker worden ‘s nachts er ook bij totdat ze zelfstandig haar tutje kan bedienen, ofwel neem je het volledig weg en leer je haar slapen zonder. De slaapgids kan je hierbij helpen, je past dan 1 van de slaaptrainingsmethodes toe om haar te leren in slaap vallen zonder deze slaapassociatie. Succes!

  10. Bieke

    Dag Nathalie,

    Is er nog een mogelijkheid om het tutje weg te nemen na de leeftijd van 6 maanden en voor de leeftijd van 2,5 jaar?
    Mijn dochtertje is nu 16 maanden en gebruikt deze enkel om te slapen.

    1. Nathalie

      Ja hoor, je mag het speentje op alle leeftijden wegnemen, maar het kan langer duren voordat ze het vergeten zijn! Succes!

  11. Renee

    Hi Nathalie,

    Mooi verhaal, geeft andere ouders hoop 🙂 Ik vroeg me wel wat af: hoe voorkom je dat je baby – als je de speen bij 4 maanden wegneemt – gewoon overgaat op duim/vingers? Dat is namelijk bij ons gebeurd, en die vingers afleren gaat nog wel een paar jaar duren (ze is nu 1,5). Alvast dankjewel.

    1. Nathalie

      Hi Renee, je kan dat niet echt tegenhouden 🙂 Mouw pyjama dichtnaaien kan helpen! 🙂

  12. An-Sofie

    Hey Nathalie,

    Dankzij jouw online tips, blog … hebben wij beslist om het tutje weg te nemen bij ons zoontje van 4 maanden oud. Van zodra wij hem in zijn bedje legden, begon hij te mekkeren en soms te huilen om zijn tutje. Volgens mij hebben wij hem dit zo gewoon gemaakt (bloos). We zijn nu dag 3 en vannacht heeft hij supergoed geslapen en dat zonder te vragen naar zijn tutje! Anders moesten we wel 6 keer opstaan tussen 3u en 6u om zijn tut te geven.

    Ik blijf soms twijfelen omdat ik het ergens wel triestig vind (maar volgens mij heeft mijn moederhart er meer last van, dan Guust zelf 🙂 ) en hier en daar krijg ik hier commentaar op uit mijn omgeving, maar … langs de andere kant ben ik verbaasd hoe snel Guustje dit afleert en dit geeft mij de kracht om door te zetten.

    Dank je wel voor al je fijne tips op je website, Instagram … !
    Een hele fijne zwangerschap gewenst. 🙂

    1. Nathalie

      Heel graag gedaan! Het is idd een mindset die je vooral ook bij jezelf moet veranderen 😀 Begrijp je volledig!

  13. Sita

    Leuk verhaal en erg herkenbaar! Jullie stap tot de tutjesboom via IG inspireerde me zo dat wij ook de stap durfden zetten. Estelle (2j 8m) wilde zelf heel graag de tutjes aan baby van vrienden geven dus werd het die piste. Alles verliep zo goed en vanaf avond 1 sliep ze door zonder tutje! Blij dat die tut-discussies hier ook voorbij zijn!

  14. Julie

    Dag Nathalie, een dikke maand geleden (op zijn 5 maanden ongeveer) begonnen we met slaaptraining inclusief tutje wegnemen. De slaaptraining had snel effect: zelfstandig in slaap vallen, het ritme en dutjes overdag gingen beter, maar sinds een tweetal weken merken we dat hij duimt, vooral tijdens slapen voorlopig. Daar maak ik me wel zorgen over, want duimen is veel moeilijker af te leren dan tutten. Wat raad jij aan?
    Bedankt voor de reactie!

    1. Nathalie

      Hi, ik beantwoordde deze vraag al tussen de vragen van andere ouders hieronder. Hoef je je geen zorgen over te maken, zijn duim kan hij perfect zelfstandig bedienen en zal de slaap dus niet zo verstoren als een speentje. En ook het duimen valt perfect af te leren. Je vindt op google heel wat tips en ik zet het ook op mijn to-do lijstje om hier eens een blogpost over te schrijven 🙂 Groetjes, Nathalie

Geef een reactie