Potjestraining, ons verhaal

Potjestraining, ons verhaal

Potjestraining. Iets waar ik lang tegenop heb gekeken. Die luiers brengen toch een zekere rust met zich mee. Zeker met het ouder worden was dit nog maar een paar keer een verse luier per dag, prima. Enkel had ik een peuter die die luiers ook helemaal prima vond. Een vuile luier? Geen probleem mama, je hoeft me echt niet te verschonen. En dan begint de strijd natuurlijk. Een peuter verschonen die dat niet wilt is echt geen lachtertje, trust me. Toen ook in Canada de maatregelen rond COVID-19 serieus werden aangescherpt en er ons een quarantaine van enkele weken stond te wachten, wist ik “dit is het moment”. Uiteraard in combinatie met het feit dat Noélie al 2 jaar en 5 maanden oud was en alle tekenen vertoonde om er klaar voor te zijn. Ik besloot me te verdiepen in de potjestraining en op maandag van onze eerste quarantaine week zijn we van start gegaan. In deze blogpost gaat het volop over pipi en kaka, excuse my language of voorhand, het is wat het is 😉 .

Wat zijn die tekenen juist waar je op moet letten?

  • Regelmatig droog na een dutje
  • Kan lange periodes droog blijven
  • Ze kondigen aan dat ze pipi of kaka moeten/gaan doen
  • Willen hun vieze luier snel weer uit (was hier wel niet het geval)
  • Juiste leeftijd: tussen 22 en 30 maanden oud
  • Maar er zijn andere! Lees even deze gastblog van bekkenbodemspecialiste Zahra Van Veldhoven over potjestraining

3 day potty training

We gingen aan de slag met de “3 day potty training method” van Lora Jensen. Deze is heel simpel te volgen, maar wel heel intensief. Het is een “once and done” methode, dus indien je meer interesse hebt om je kleintje langzaam te laten wennen aan het potje, is dit niet de juiste methode. Ik ben een zeer ongeduldig type dus deze methode sprak me meteen aan. Volgens Lora werkt deze methode voor alle kindjes tussen de 22 en 30 maanden. Voor deze leeftijd zijn kinderen volgens haar nog niet klaar om volledig zindelijk te worden en na die leeftijd wordt potjestraining veel moeilijker omdat kleuters echt gehecht geraken aan hun luier.

Het komt er met haar methode op neer dat je vanaf dag 1 de luiers volledig weggooit en 100% gaat voor een zindelijk kind. Je mag hierbij jouw kind NIET telkens op het potje gaan zetten. De bedoeling is dat je je kind continu observeert en tijdens een ongelukje naar het potje rent. Je feliciteert telkens je kind, ookal viel er uiteindelijk maar een druppel meer in het potje en ligt er een hele plasstraat in de woonkamer. Dit mag met een sticker, high five, klein snoepje… Wij kozen voor de stickers. Door met je kind telkens in het midden van een ongelukje naar het potje te rennen, leert hij wat de bedoeling is van het potje. Op goed geluk je kind continu op het potje zetten, werkt niet volgens deze auteur aangezien het kind niet die drang leert ontdekken dat zijn blaas vol is. Het is dus beter om hem te betrappen op een ongelukje en dan telkens op het potje te zetten. Dit potje staat idealiter in het toilet of badkamer, niet in de woonkamer, maar hier hoef je niet zo strikt in te zijn vermoed ik. Gedurende 3 dagen doe je dus niets anders dan ongelukjes opruimen, je kind observeren en naar het potje rennen. Je gaat niet naar buiten, doet geen activiteiten, doet voor niets nog de luier aan. De eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat we hierop hebben gezondigd de eerste dagen wat betreft het dutje en de nachten, je leest hieronder waarom. Wat je wel 100 keer op een dag moet zeggen, is “als je pipi moet doen, moet je het zeggen tegen mama”. Wanneer er een ongelukje plaatsvindt, zeg je dit ook weer “volgende keer dat je pipi moet doen, zeg je het tegen mama”. Je vraagt dus niet “moet je pipi doen?”, maar je geeft de verantwoordelijkheid aan je kind. Heel belangrijk ook is dat je positief blijft en je nooit kwaad maakt of je frustraties toont. Niet gemakkelijk! Na 3 intensieve dagen waarvan de 3de dag eigenlijk de zwaarste was, was onze dochter van 29 maanden volledig proper op 4 dagen, een dagje meer dan voorgeschreven stond, maar dat vond ik helemaal geen probleem. Ongelooflijk, het was ons gelukt! Hieronder ons verhaal.

Inleidend

Toen Noélie 2 jaar werd, heb ik 2 potjes in huis gehaald, eentje voor boven en eentje voor beneden. We kozen voor dit model https://bit.ly/2JspymJ. Het zijn eendjes die een liedje zingen wanneer er een plasje wordt gedaan en je kan de bril nadien ook gebruiken als verkleiner voor de WC bril. Het eendje dient dan als opstapje. Uiteraard zal een simpel en goedkoper potje even goed werken! Ik had namelijk toen al gemerkt dat Noélie de meeste tekenen vertoonde van klaar te zijn voor potjestraining. We hoopten door het regelmatig aan te halen of haar regelmatig eens op het potje te zetten, dat ze er vanzelf klaar voor zou worden. Dit was echter niet het geval, ze deed nooit iets op het potje en het interesseerde haar weinig. Noélie is van nature ook geen avontuurlijk type en houdt van haar comfortzone. Net daarom wist ik ook dat ik voor een intense training ging moeten gaan aangezien ik vreesde dat Noélie er nooit zelf klaar voor zou worden. Ik wist dat het geen gemakkelijke opdracht zou worden en vreesde vooral dat de stoelgang in het potje een no-go ging zijn. Gelukkig bleken mijn zorgen niet gegrond te zijn…

Dag 1

Spannend, we beginnen vandaag aan de potjestraining. Ik haal brikjes appelsap boven (ze drinkt normaal enkel water overdag), om ervoor te zorgen dat ze voldoende drinkt en we veel oefenmomentjes hebben. Dit is heel belangrijk tijdens de potjestraining! Na het ontbijt moet de luier uit. Ze moet de komende dagen vanaf haar middel naakt rondlopen zodat ik haar gemakkelijk kan betrappen op een ongelukje. Heel spannend! Dit was al niet zo gemakkelijk. Noélie begreep meteen wat de bedoeling was, en wou haar luier of broek niet uitdoen. Vervelend, maar toch doorgezet. Uitgelegd dat ze nu een grote meid is en dat luiers voor baby’s zijn, even op andere gedachten gezet en het was snel weer voorbij. De drang om telkens te vragen of ze moet plassen, is groot. Ik mag enkel zeggen “Noélie, als je pipi moet doen, moet je het aan mama zeggen hé”, waarop ze soms knikte, soms negeerde ze mij ook volledig. Dat is niet erg heb ik gelezen, blijven herhalen. Ik moet Noélie de hele tijd observeren en van zodra ze een ongelukje heeft, naar het potje rennen. We spelen in de woonkamer, het toilet waar haar potje staat is om de hoek. We can do this. Tegen het einde van de voormiddag was het zover. Snel naar het potje gerend, goed gefeliciteerd, een sticker geplakt en de boel opgekuist in de woonkamer. Heel leuk allemaal. Voor haar dutje wou ze absoluut een luier om. Dat mocht niet volgens het plan, maar hier zijn we dus van afgeweken. Ik wou de druk op de ketel niet meteen te hoog zetten 😊 Ze bleef echter droog tijdens haar dutje en de luier ging weer af na haar dutje. Opnieuw protest, maar gelukkig niet lang. Die dag ging met vallen en opstaan, enkele ongelukjes, maar ze gaf wel al zelf 2 keer aan dat ze moest plassen, wauw! Dit had ik nooit verwacht, niet slecht dus voor een eerste dag! Voor de nacht gaat de luier weer aan. Volgens de methode had ik Noélie enkele uren na de bedtijd moeten wekken om naar het potje te laten gaan. Als slaapcoach geloof ik echter niet in je kind wakker maken ’s nachts dus we besluiten dat we de luier pas zullen weglaten wanneer ze telkens droog wakker wordt ’s ochtends.

Dag 2

Nu moet de luier meteen uit ’s ochtends. Opnieuw protest en groot verdriet. Hier heb ik het moeilijk mee, ze begrijpt het nog niet helemaal en wil terug naar haar comfort zone. Ik zet echter door, ik weet dat ze er klaar voor is. Ze houdt zich vandaag in tot 15u in de namiddag voordat ze voor het eerst plast! Ik ben bang dat ze zo een blaasontsteking gaat krijgen en kan me geen minuut ontspannen. Ze drinkt nochtans normaal, maar ik merk dat ze zich inhoudt. Ik verwacht dat ze in haar luier tijdens haar middagdutje zal plassen, maar dat doet ze niet. Opnieuw paniek wanneer de luier uit gaat na het dutje, hier haal ik voor het eerst wel een onderbroekje boven. Dit vindt ze leuk en een goed compromis. Om eerlijk te zijn vond ik dat naakt rondlopen ook maar niets, dit voelt toch iets fijner en is volgens andere auteurs beter omdat ze dan ‘beter’ voelen dat ze een ongelukje hebben. Na 15u  plast ze gelukkig enkele keren na elkaar en begint ze “pipi potje” te zeggen. Yes! ’s Avonds moet ze kaka doen en vraagt ze achter een luier. Paniek staat in haar ogen. Ik geef toe, wil haar niet forceren, ik had me hier ook al op voorbereid dat dit niet zo gemakkelijk ging worden. Ze gaat in de luier en dat was dat. Volgende keer een nieuwe kans.

Dag 3                                                           

Geen protest wanneer de luier uit gaat ’s ochtends, oef. De luier was trouwens droog, wauw! Eerste plasje van de dag wel een ongelukje, 2de ook, 3de ook… wat is er aan de hand? Ik dacht dat we op de goede weg zaten? Noélie is ook heel zeurderig, ze voelt mijn frustratie en huilt veel. Ik twijfel. Is ze te jong? Vraag ik te veel van haar? Ik deel mijn frustraties op Instagram @snugglesanddreams en krijg veel steun van andere mama’s. Doorzetten! Je bent op de goede weg! Ongelukjes zijn heel normaal! Het is nog maar dag 3! Juist ja, weer te veel te snel willen. In de namiddag probeer ik het luchtig en leuk te houden. Ik zeg niet meer continu dat ze mij moet verwittigen wanneer ze naar toilet moet. Helaas opnieuw ongelukjes, maar voor het laatste plasje van de dag zegt ze “pipi potje”, oef, toch een goed einde van de dag. Dit was dag 3, ik dacht dat het erop zat? Niet dus, maar…

Dag 4

Dag 4 ging super! De hele dag ging ze netjes op het potje, telkens aangekondigd. Ze vindt het dragen van onderbroekjes ook heel leuk. Nu is ze grote meid zoals mama en papa 😊 Voor het eerst wil ze ook geen luier om voor haar dutje, spannend. Ik laat het zo en ze bleef zoals afgelopen dagen gelukkig opnieuw droog. Een nieuwe mijlpaal! Enkel naar de avond toe heeft ze 2 ongelukjes, ze is ook wat zeurderig en heeft er duidelijk geen zin meer in. Geen probleem, na een slechte 3de dag waren we al heel tevreden met deze dag. Ze kan het, ze heeft enkel wat meer tijd nodig. “Niet te veel te snel willen Nathalie” herhaal ik tegen mezelf. Geef je dochtertje meer tijd, ze is geen robot.

Dag 5

Ik heb nog steeds stress, ik ben bang voor ongelukjes in de zetel, al spelend etc. Maar er gebeurt niets. Geen enkel ongelukje. Hoe dan? Apetrots ben ik en zij ook. Ondertussen hangt haar papier in het toilet al vol stickers. Ook voor de dutjes doen we voortaan geen luier meer om en blijft ze droog. Trots bellen we naar de grootouders om het goede nieuws te vertellen. Die avond moest ze opnieuw kaka doen. Spannend, zal ze achter een luier vragen? Neen, ze loopt rustig naar haar potje en doet op haar gemak haar ding. Ongelooflijk, alsof ze het altijd al had gedaan. A-p-e-t-r-o-t-s. We lijken vertrokken, toch?

Dag 6 en verder

En ja hoor, na de 4de dag zijn we ongeluk vrij gebleven. Door de intensieve training heeft Noélie meteen haar noden leren herkennen en vraagt ze zelf om naar het potje te gaan wanneer het zover is. Enkel voor dutjes, bedtijd en voordat we naar buiten gaan vragen we haar of ze niet even moet plassen. Soms wil ze, soms wil ze niet. We vertrouwen erop dat ze nu haar noden heeft leren herkennen. ’s Nachts gebruiken we wel nog steeds een luier, echter wordt ze nu dagelijks droog wakker dus eens de luiers op zijn, zullen er geen nieuwe meer gekocht worden. Ik denk dat we hier wat geluk mee hebben, ik had het geen probleem en zelfs heel normaal gevonden indien ze nog dagelijks met een natte luier zou wakker geworden zijn. Tot de leeftijd van 5-6 jaar is het trouwens heel normaal om niet droog wakker te worden ’s nachts bevestigde bekkenbodemspecialiste Zahra mij ook (lees hier haar gastblog over potjestraining). Wat betreft de kaka op het potje merk ik wel dat Noélie zich langer inhoudt. Ze neemt haar tijd niet om even te blijven zitten op het potje, waardoor er al snel enkele dagen tussen haar stoelgangen zitten. Ze klaagt dan soms dat ze buikpijn heeft. Dan proberen we haar aan te moedigen om even op het potje te blijven zitten met een boekje, maar Noélie heeft net zoals haar mama weinig geduld 😊 Ik vermoed dat dit vanzelf zal beteren wanneer ze die behoefte wat beter leert aan te voelen. Het gaat er dus niet om dat ze geen kaka op het potje wil doen, maar dat ze haar tijd er niet voor neemt. We houden het in de gaten, maar voorlopig maken we ons hier geen zorgen over.

Extra woordje over de nachten

Zoals hierboven gezegd, geloof ik als slaapcoach niet in je kind wakker maken ’s nachts om hem te laten plassen. Wij zijn dus een nachtluier blijven gebruiken en dit heeft in ons geval niet voor verwarring gezorgd. “’s Nachts doen we dodo en kunnen we niet op het potje gaan, dus dan hebben we een luier nodig”.  Ik zou nog liever hebben dat Noélie zelf zou aangeven dat ze moet plassen als we binnenkort de luier zullen weglaten ‘s nachts. Een jong kind heeft in mijn ogen ’s nachts wel een helpende hand nodig om op het potje te gaan; het is donker, zijn coördinatievermogen is nog niet op punt en als je graag het plasje IN het potje wil en niet half op de pyjamabroek en de vloer, kan je best even gaan helpen. Dit impliceert dus dat je kind helemaal niet in een groot bed hoeft te liggen om aan potjestraining te starten aangezien je hem naar het potje helpt. Maar als het even kan zou ik aanraden om voor die nachtluier te blijven gaan zolang die niet droog is in de ochtend.

Afsluitend

Ik ben enthousiast over de methode die we hebben gevolgd, maar de 3 dagen zouden met een korreltje zout moeten genomen worden. Bij Noélie duurde het 4 dagen en ik denk dat 5 dagen of langer ook heel realistisch zou geweest zijn. De sterkte van de methode is dat je er meteen intensief voor gaat, waardoor er weinig verwarring ontstaat en het meteen duidelijk wordt voor je kind wat er van hem verwacht wordt. Dat vind ik een juiste filosofie en die hanteer ik ook als slaapcoach. Wanneer je ergens voor gaat, probeer het dan meteen goed te doen, anders is de kans groter dat je ermee blijft mee aanmodderen. Natuurlijk weet ik dat er ouders zijn die hun kind reeds op jongere leeftijd op het potje laten gaan en wachten totdat hun kind natuurlijk klaar is en dat is ook helemaal prima! Er zijn verschillende methodes, deze was eentje die voor ons echt heeft gewerkt, zelfs voor een kind dat absoluut geen avontuurlijk type is en heel graag haar luier om had. Daarnaast wil ik nog graag benadrukken dat het belangrijk is dat je steun/hulp krijgt van je partner tijdens de potjestraining omdat het heel intensieve en vermoeiende dagen zijn. Bovenstaand verhaal werd vanuit mijn standpunt verteld, maar de papa van Noélie was heel erg betrokken in de potjestraining en is mede-verantwoordelijk voor ons succesverhaal. Ook hier vond ik de link met slaaptraining opmerkelijk gezien het ook daar belangrijk is dat je als team werkt aan de slaap van je kind.

Zo, er waren heel wat mama’s en papa’s aan het popelen voor deze blog, ik hoop dat ik jullie verwachtingen heb ingelost. Voor diegenen die net zoals wij nog tijdens deze lockdown aan de slag gaan met de potjestraining: ik wens jullie heel veel succes!

Liefs,
Nathalie

Dit bericht heeft 10 reacties.

  1. Femke Bervoets

    Heel interessante blog!
    Wij hebben een zoontje van 2 jaar en 3 maanden. En hadden hetzelfde plan, zindelijkheidstraining in Coronatijden. Ook blote poep, geen keuze meer geven, enkel bij dutje en slapen een pamper. Na 2 dagen toch al gestopt omdat hij het zo lang ophield dat iedereen er zenuwachtig van werd.
    Maar dankzij deze blog krijgen we weer moed om het nog eens te proberen. Ik onthoud vooral: doorzetten (de regel bij een 2-jarige ;-)), het zinnetje “Als je pipi moet doen, moet je het zeggen aan mama”, leuk onderbroekje aandoen en stalen zenuwen! 🙂
    Bedankt voor de inspiratie,
    Femke

    1. Nathalie

      Heel graag gedaan!! Je hebt dus exact hetzelfde voorgehad als ons 🙂 Idd net iets langer doorzetten en dan ben je er vanaf! Veel succes!!

  2. Charlotte

    Hey Nathalie, Leuke blog om te lezen. Onze dochter is 2 geworden op 18 mei. De lockdown leek me hier ook de aangewezen moment om met de potjestraining te starten, ook al is ze nog vrij jong om te starten. Toch zijn we midden april rustig begonnen, ze is droog, maar ik denk enkel omdat we ze altijd op tijd op het potje zetten. Daarom ben ik nu met de techniek begonnen die je hebt toegelicht in de blog zodat ze nu ook echt haar noden leert kennen. Dus dankjewel om te delen! Ik ben er zeker van dat veel andere ouders er ook mee geholpen zijn.

    1. Nathalie

      Graag gedaan Charlotte en veel succes! 🙂

  3. Valerie

    Hey Nathalie, hier zijn we ook begonnen naar aanleiding van je blog. De Lora Jensen methode sprak me veel meer aan dan wat ze klassiek vanuit kind en gezin aanraden en waar ik erg tegenop zag (wij zouden het toch ook niet fijn vinden als iemand ons met de regelmaat van de klok op een potje zet). Onze dochter is 2 jaar 3 maanden. We zijn nu dag 4. Het grappige: dag 1 tot 3 zijn identiek verlopen aan die van jou. Het geeft me moed!

  4. Jessica

    Hey Nathalie ,
    ons dochtertje is 29 maanden , hoog tijd dus om te starten aangezien ze ook 1 februari start met school.
    Ze heeft er al eens interesse in getoond maar die interesse is nu volledig weg , zelfs met een splinternieuw potje dat ze van de sint heeft gekregen . Ik heb nu volgende week verlof en ga jou methode toepassen , heb er nu al stress en zenuwen voor en heb bang dat ze dit gaat aanvoelen maar het is doorbijten zoals je zegt . Heb anders schrik dat ze helemaal niet meer gaat willen eens ze die 30maanden is 🙁 .

    1. Nathalie

      Komt goed!! Noélie had ook totaal geen interesse en het is ook gelukt 🙂 Succes!!

  5. Jels

    Hey Nathalie, bedankt voor je Leuke blog. Mijn zoontje is 2jaar en 3 maanden dus tijd om te beginnen. Ik zag er enorm tegenop, na het lezen van je verhaal heb ik deze methode toegepast en ben super tevreden! We zijn vandaag dag 3 en hij is al 2 dagen overdag helemaal droog! Dus dankjewel om te delen! Ik ben er alvast heel goed mee geholpen!

Geef een antwoord