12 maanden slaapregressie

12 maanden slaapregressie

  • Bericht auteur:
  • Berichtcategorie:Blog
  • Bericht reacties:3 Reacties

Scenario: Je 1-jarige peuter slaapt al even prima ’s nachts en beslist op een goede dag dat hij helemaal niet zo moe is voor zijn ochtenddutje. Hij ligt de hele tijd te zingen, te staan in zijn bedje of misschien ligt hij zelfs te huilen waar hij dat voordien niet deed. In paniek wordt het ochtenddutje geannuleerd. Het middagdutje wordt vervolgens zoals gewoonlijk aangeboden. Echter is je peuter tegen dan al oververmoeid aangezien hij die nieuwe lange wakkertijd in de voormiddag helemaal nog niet gewend is, wat resulteert in een slecht middagdutje. Je peuter gaat uiteindelijk oververmoeid slapen ‘s avonds wat de kans vergroot op een slechte nacht en als kers op de taart wordt hij plots vroeg wakker in de ochtend. Klinkt het je al bekend in de oren?

Rond de leeftijd van 1 jaar gebeurt er veel in de ontwikkeling van baby’s, ze leren voor het eerst los te staan, misschien zetten ze al hun eerste stapjes, de eerste woordjes worden gevormd en plots is er niet echt meer sprake van een baby terwijl het ook nog geen echte peuters zijn. Toch beginnen ze een eigen mening te vormen en kan het gebeuren dat ze plotsklaps hun dutjes weigeren, terwijl ze er wel nog aan toe zijn. Dit kan snel resulteren in een vicieuze cirkel van oververmoeidheid waarbij het slapen tijdelijk helemaal niet meer van een leien dakje loopt. Welkom tot de 12 maanden slaapregressie! Deze regressie maakt gelukkig niet elke baby/peuter door en zal ook niet stipt rond de leeftijd van 1 jaar plaatsvinden aangezien deze vooral te maken heeft met de fysieke en mentale ontwikkeling van het kind en elk kind deze ontwikkelingen nu eenmaal op een andere leeftijd doormaakt. Ik zie ze echter wel het meerste opduiken tussen 12 en 14 maanden.

Geen overhaaste beslissingen

Tijdens een slaapregressie is het belangrijk dat er vooral geen overhaaste beslissingen worden genomen zoals het schrappen van het ochtenddutje ‘want mijn peuter lijkt er niet meer aan toe te zijn’, of nog de bedtijd te verlaten ‘want mijn peuter wil echt niet meer gaan slapen op zijn gebruikelijke bedtijd’. Een goede routine aanhouden is uitermate belangrijk tijdens een slaapregressie zodat alles zo snel mogelijk terug op zijn plooi kan vallen. Zowel als ouder, maar zeker als kind kan deze slaapregressie snel een zéér vermoeiende gebeurtenis worden wat uiteraard voor niemand aangenaam is. Ik overloop hieronder graag per onderdeel van de dag wat ik adviseer zodat jullie hier zo snel mogelijk weer door kunnen geraken! Als slaapcoach heb ik al heel wat gezinnen hierdoor geholpen!

Het ochtenddutje

Het meest typische aan de 12 maanden slaapregressie, is het weigeren van het ochtenddutje. Je peuter valt niet in slaap of gaat huilen waar het ochtenddutje voordien vlekkeloos verliep.

  • Geef je peuter 30 minuten de kans om in slaap te vallen.
  • Indien je peuter binnen die 30 minuten niet in slaap is gevallen, annuleer je het dutje. Wacht dus niet eindeloos totdat je peuter in slaap valt, ookal is hij heel rustig.
  • Indien je peuter plots erg huilt bij het naar bed brengen (en dit voordien niet deed), dan ga je hem telkens gaan troosten, maar je annuleert het dutje niet totdat de 30 minuten om zijn. Indien je meteen zou ‘toegeven’, leert je peuter plots dat hij een zegje heeft over wanneer er geslapen wordt en kan dit andere slaapproblemen teweeg brengen.  

Het middagdutje

  • Indien je peuter ’s ochtends niet heeft geslapen, vervroeg je zijn middagdutje met een halfuur tot maximaal 1 uur. Vermijd om het middagdutje voor 12u te laten starten.
  • Indien je peuter wél heeft geslapen ’s ochtends, maar pas naar het einde van die 30 minuten in slaap viel, dan zal je het middagdutje een beetje later moeten schuiven.
  • Indien je peuter ’s ochtends vlot in slaap valt, maar ’s middags de slaap helemaal niet lijkt te vatten waar dit voordien geen probleem was, dient het ochtenddutje met een kwartier ingekort te worden.

Het namiddagdutje

  • Een namiddagdutje is een no-go voor een peuter, heel uitzonderlijk kan dit eens gebeuren na een daguitstapje op weg naar huis in de auto bijvoorbeeld, maar zeker niet bewust in het bedje aanbieden. Liever vroeger naar bed na een slechte dutjesdag!

De bedtijd

  • De bedtijd dient vroeger te vallen indien je peuter geen ochtenddutje deed en dus een vroeger middagdutje deed. Hij moet alsnog gaan slapen na zijn maximale wakkertijd, rond de leeftijd van 1 jaar is de maximale wakkertijd tussen het middagdutje en bedtijd 4u. Opgelet, de bedtijd mag wel niet voor 18u vallen. De maximale wakkertijden vind je terug in mijn gratis dutjesgids die je hier kan aanvragen.
  • Omgekeerd mag de bedtijd later vallen indien het ochtenddutje en het middagdutje later zijn gestart. Je houdt opnieuw rekening met de maximale wakkertijd. Het vormt geen probleem indien de bedtijd hierdoor enkele dagen schommelt.

’s Nachts

Indien je peuter plots ’s nachts begint wakker te worden terwijl hij voordien prima doorsliep, dan raad ik aan om het troosten beperkt te houden en je peuter vooral niet te laten wennen aan iets wat hij voordien niet nodig had: lange knuffels, rondwandelen, bij hem blijven zitten, melkje geven,…

Indien je peuter ’s nachts net zoals altijd wakker wordt omdat hij nog nooit doorsliep, dan is het nu het moment om hem dit te gaan leren. Rond de leeftijd van 1 jaar is het realistisch om te verwachten dat een peuter nachten doorslaapt van 11-12u zonder nachtvoedingen. Je kan hier bekijken hoe wij jou hiermee kunnen verder helpen.

De vroege ochtend

Is jouw peuter plots vroeger wakker ’s ochtends? Dan is het belangrijk dat je vooral niet te snel aan de dag start met hem. Bijvoorbeeld, sliep jouw peuter voordien telkens tot 7u en is hij nu om 6u al wakker? Laat hem dan nog even liggen. Zeker als hij louter aan het brabbelen of zingen is, laat je hem maar gewoon doen. Is hij aan het huilen? Dan ga je hem troosten, maar probeer de dag niet te starten een halfuur voor het gebruikelijke uur. Start je normaal de dag telkens rond 7u met je peuter? Start de dag dan niet voor 6u30, ookal is je peuter vroeger wakker. Probeer het ontbijt ook uit te stellen naar het gewoonlijke uur waarop er normaal ontbeten wordt.

Vasthouden aan de routine

Het is dus duidelijk: een goede routine aanhouden is het sleutelwoord in deze slaapregressie. Na enkele dagen zou alles weer op z’n plooi moeten vallen. Een peuter van 1 jaar is in de meeste gevallen namelijk simpelweg nog te jong voor 1 dutje per dag, ze zijn hier doorgaans pas klaar voor vanaf 15 maanden. Wil je graag weten welke routine ik per leeftijd adviseer? Download dan mijn routinegids voor maar €15 via deze link.

Heel veel succes en men zegge het voort!

Liefs,

Nathalie

Dit bericht heeft 3 reacties.

  1. Elke

    Wauw Nathalie… Dank je wel voor de heldere en rustgevende uitleg. Ik zeg rustgevend, want ik dacht dat wij iets misdeden als ouders. Maar jij stelt ons weer op ons gemak. Eerde kochten wij een slaapgids en ik moet zeggen tot nu, 12 maanden, is het slaapritueel bij ons een makkie… Ik merkte echter nu dat er iets niets pluis was, vandaar dat ik deze blog las. Bedankt bedankt bedankt. Ik weet weer wat wij moeten doen.. Gewoon verder doen zoals voorheen.! Jij doet dat Super goed!!!!

  2. Tamara

    Perfecte timing om dit te lezen. Ons zoontje wordt donderdag 1 jaar. Afgelopen weekend ineens draaaama bij ochtenddutje, alleen maar huilen. 2 dagen overgeslagen ook ivm weekendplannen, maar sinds maandag gewoon weer “strak” ritme (ook uit jouw slaapgids 9-18mdn) en gaat weer perfect.

  3. Katrien

    Dank je, Nathalie!
    2 weken na Jannes’ eerste verjaardag was ‘ t prijs: na enkele uren slaap, krijsend wakker worden en blijven huilen. Omdat ik aanvankelijk dacht dat hij pijn had, nam ik hem uit bed, waarop hij meteen stopte. Ik was ervan overtuigd dat hij alweer een dubbele oorontsteking had. Tot ik ging zitten en hij opnieuw begon te huilen, terwijl hij nog steeds op mijn arm zat. Even radeloos googlen, bracht me bij jouw blogpost en dit fenomeen. Ik heb hem meteen in bed gelegd en ben tijdens de urenlange huilbui af en toe een kusje gaan geven en even over zijn bolletje gaan aaien. De komende dagen heb ik white noise aangezet en dat hielp meteen. Ik denk dat die ruis zijn hoofdje dat overuren draait, tot rust brengt.
    Jouw blogpost over ‘het normaal’ van deze situatie werkt geruststellend waardoor ik me niet meer zo alleen voelde en ik me minder voelde falen.
    Dank je wel hiervoor!

    Oh ja, wat naar mijn gevoel ook hielp: na zijn laatste fles, geef ik hem nog wat stukjes brood te eten. Ik las ergens dat deze slaapregressie ook gepaard kan gaan met grotere honger en dat bleek hier het geval te zijn. Soms gaat er nog een hele boterham in! 😉

Geef een reactie